Kolejnym powszechnie stosowanym w rozwiązaniach bezprzewodowych jest standard IEEE 802.11a, który został zatwierdzony w 1999 roku. Dzięki modyfikacjom i zastosowaniu takiego samego rozpraszania sygnału jak przy 802.11g (OFDM) uzyskuje się w nim prędkości do 54Mbps, jednakże jest on niezgodny z 802.11b ponieważ pracuje w częstotliwości U-NII – 5GHz. Standard 802.11a obejmuje 12 niezachodzących na siebie kanałów, 8 przeznaczonych do pracy w budynkach oraz 4 przeznaczone do pracy między dwoma punktami (point to point). Istniały pewne próby uregulowania tego zakresu częstotliwości przez niektóre kraje, ale dziś większość państw pozwala na niekoncesjonowane wykorzystanie pasma dla 802.11a. To rozwiązanie zyskało wielu zwolenników ze względu na małe zatłoczenie pasma. Bardzo wiele urządzeń pracuje w częstotliwości 2,4 Ghz, również konkurencyjne standardy z niej korzystają (jak bluetooth). Dzięki większej częstotliwości uzyskano większą odporność na zakłócenia. Niestety poprzez zwiększenie częstotliwości stracono na zasięgu. W stosunku do 802.11b standard 802.11a osiąga o połowę mniejsze zasięgi. W Unii Europejskiej przy stosowaniu tej technologii istnieje obowiązek stosowania kontroli siły nadawanego sygnału oraz automatycznej zmiany kanału (Transmit Power Control i Dynamic Frequency Selection). Standard 802.11a nie doczekał się jak dotąd tak masowego wykorzystania jak 802.11b. Wynika to z problemów z zasięgiem oraz większego poboru mocy. Z drugiej strony wiele obecnie dostępnych na rynku urządzeń może pracować w oparciu o oba standardy. Niektóre karty pozwalają nawet na pracę w dwóch systemach równolegle.

Najważniejszą jej cechą jest jej dookólna charakterystyka promieniowania, czyli fala elektromagnetyczna rozchodzi się w każdym kierunku z jednakowym natężeniem, dzięki czemu doskonale nadają się do zastosowania w sieciach z ruchomymi klientami, lub gdy nie wiemy z którego punktu względem anteny klient będzie chciał uzyskać dostęp. Małe anteny tego typu często stosowane są w rozwiązaniach typu hot-spot, ze względu na to że pokrywają stosunkowo duży obszar silnym sygnałem. Koszty zakupu takiej anteny są stosunkowo duże, czym większa antena tym większy jest również jej koszt ale i teren pokrycia sygnałem również będzie większy ze względu na to, że większe anteny tego rodzaju mają większy zysk. Anteny tego typu posiadają polaryzację pionową. Patrząc na charakterystykę promieniowania takiej anteny należy pamiętać iż tuż pod samą anteną i nad nią sygnału nie ma.